Ég ætla að biðja kærustunnar minnar, leggja mikið á mig til að undirbúa brúðkaup og veislu, fara upp að altarinu en þá ætla ég að segja nei. Bara til að ítreka andstöðu mína og ýti þar með málinu út af borðinu í eitt skipti fyrir öll.

Einhvern veginn svona viturleg er vegferð VG í umsóknarmálinu um ESB. Myndi kærastan manns ekki kannski fara að líta í kringum sig eftir einhverjum öðrum eða alla vega leggja til að giftingunni yrði sleppt ef að planið lítur svona út? Verst bara að allir hinir biðlarnir eru enn þá ókræsilegri.

Fórn Tarkovskíjs er eitt af meistaraverkum kvikmyndasögunnar. Efnið er áleitið, t.d. nú þegar við hugleiðum framlög okkar til hinna hryllilegu hamfara í Haítí. Hvenær fórnar maður í raun einhverju og hvenær stendur nútímamaðurinn við heit um fórnir?

Hver einasta sena er veisla fyrir augað, allt í boði Sven Nykvist, annars snillings. Erland Josephson, sá stórkostlegi leikari, kórónar svo verkið. Ekki má heldur gleyma stórgóðri frammistöðu Guðrúnar Gísladóttur. Það má spyrja sig hvort að íslenskur listamaður hafi nokkurn tíma tekið þátt í merkara listaverki en Fórn Tarkovskíjs.

Það er svo sem ekki hægt að segja að hér hafi verið framin stórvirki í bloggskrifum. Var það ætlunin? Njá, máski ekki en þó var stefnan tekin á tíðari frásagnir er hér hafa verið framkvæmdar.

Hér hefur verið mestmegnis gestagangur frá því annan í aðventu. Jesper Kempenaar kom hingað í heimsókn yfir eina helgi og skemmti sér vel í samvistum við systur sína og mág. Út var farið að eta og bjórar drukknir. Eftir brotthvarf hans birtust hér í staðinn Guðlaugur og Þorbjörg Helga til að nota með okkur orlofsviku. Ósköp ljúft og mikið gaman.